7 - مقصود از امانت اداء امانت است كه ضد خيانت باشد يا قبول امانت است و تصحيح دنبالهء آيه به يكى از وجوه گذشته است . 8 - مراد از امانت ، امامت و خلافت كبرى است و حمل آن ادعاى ناحق آن است ، و مقصود از انسان ابو بكر است ، اخبار بسيارى به اين معنى وارد است كه من در كتاب امامت و ديگر كتب بحار الانوار نقل كردم و اين خبر بر آن دلالت دارد و به اسناد بسيارى از امام رضا ( ع ) نقل شده كه فرمود : امانت همان ولايت است و هر كس آن را به ناحق ادعا كند كافر است . و مرحوم مجلسى ( ره ) پس از نقل شواهد ديگرى براى تأييد معنى هشتم مى گويد : حق اين است كه همهء اين تفسيرها در آيه وارد است از نظر بطون آن . پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من مىگويم : نظر مجلسى اين است كه همهء اين معانى هشت‌گانه را در مضمون آيه مندرج سازد و آيهء كريمه را بر همه منطبق داند از نظر اينكه اينها بطون آيه محسوبند ، ولى اين نظر از جهاتى مورد اعتراض است : 1 - اينكه اين معانى از نظر مفهوم جمله‌ها و مفردات آيهء شريفه برخى با برخى مخالفند ، مثلًا يكى امانت را موضوع عرضه دانسته و يكى خيانت در امانت را و يكى عرضه را به معنى تقابل گرفته و يكى به معنى پيشنهاد و آيا ممكن است معنى يك آيه از نظر بطون آن با هم مخالف باشد ؟ 2 - اينكه اعتبار تفسيرهاى مختلف در ضمن يك آيه از نظر ظاهر و باطن در بيانات ائمهء معصومين درست است كه به باطن قرآن آشنا هستند و بسا يك معنى كه در خور فهم عمومى نيست بيان مىكنند و اين نسبت به همان تفسير هشتم كه امانت به ولايت تطبيق شده است درست مىآيد ، ولى نسبت به تفسيرهاى ديگر حمل بر بطون درست نيست مگر آنكه يك معنى جامعى در نظر گرفته شود كه شامل همه باشد و اين معنى جامع را بيان